احادیث رسول خدا صلی الله علیه و آله11014 حدیث

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كه براى خدا تعيين تكليف كند، خداوند سخن او را دروغ از كار درمى آورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :روزى مردى گفت: به خدا قسم كه خداوند فلانى را نمى آمرزد! پس، خداوند عزّ و جلّ فرمود: كه بود كه بر من حتم كرد فلانى را نمى آمرزم؟! من آن كس را آمرزيدم و عمل [صالح] آن دومى را باطل گردانيدم، چون گفت: خداوند فلانى را نمى بخشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مردى نماز مى خواند و چون به سجده رفت يك نفر آمد و گردن او را لگد كرد. آن كه گردنش لگد شده بود گفت: و اللّه كه خداوند هرگز تو را نمى بخشد! پس خداوند عزّ و جلّ فرمود: بنده ام سوگند ياد كرد كه من بنده خود را نمى آمرزم ، اما من او را آمرزيدم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در فضيلت جنگاوران ـ فرمود : يك نفر از آنان براى هفتاد هزار نفر از خاندان و همسايگان خود شفاعت مى كند، چندان كه دو همسايه بر سر اين كه كدام يك به او نزديكتر است با هم دعوا مى كنند. جنگاوران در كنار من و ابراهيم عليه السلام بر سر سفره جاودانگى مى نشينند و هر بام و شام به خداوند متعال نظر مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در تفسير آيه «و بيشتر از آن [نيز ]نزد ما هست» ـ فرمود : پروردگار عزّ و جلّ بر آنان تجلّى مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به پرسش از اين آيه كه «براى آنان كه كار نيك مى كنند، نيكى است و چيزى افزون بر آن» ـ فرمود : براى آنان كه در دنيا كار نيك كنند «نيكى» است، كه همان بهشت است و «افزون بر آن» ، نظر كردن به وجه كريم خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در تفسير همين آيه ـ فرمود : به پروردگار خويش مى نگرند بى هيچ كيفيّتى و حدودى و صفتى شناخته شده .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مردمى از مشرق قيام مى كنند و زمينه حاكميت مهدى را فراهم مى آورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بهشت، در مشرقْ زمين است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ما خاندانى هستيم كه خداوند آخرت را به جاى دنيا برايمان برگزيد. پس از من، خاندانم با سختى و آوارگى و تبعيد رو به رو خواهند شد، تا آن كه از مشرقْ زمين مردمى قيام مى كنند با پرچمهاى سياه، كه حق را مى طلبند اما به آنان داده نمى شود، و از اين رو دست به جنگ مى زنند و پيروز مى شوند و آنچه خواسته اند به آنها داده مى شود، ليكن آن را نمى پذيرند، تا به مردى از خاندان من بسپارندش؛ مردى كه همنام من است ··· او فرمانرواى جهان مى شود و دنيا را پر از عدل و داد مى كند همچنان كه آن را پر از ظلم و بيداد كرده بودند. هر يك از شما، يا بازماندگان شما كه اين مردمان را درك مى كند به آنان بپيوندد، اگر چه با چهار دست و پا رفتن روى برف باشد ؛ زيرا آن پرچمها، پرچمهاى هدايت است.