حديث و آيات: 169. نا اميدى، بزرگ ترين گناه

پيامبر صلي الله عليه و آله: يَبْعَثُ اللّه ُ المُقَنِّطينَ يَومَ القيامَةِ مُغَلَّبَةً وُجُوهُهُم ـ يَعنى غَلَبَةَ السَّوادِ عَلَى البَياضِ ـ فَيُقالُ لَهُمْ: هو?لاءِ المُقَنِّطونَ مِنْ رَحْمَةِ اللّه ِ؛

روز قيامت، خداوند، نااميد كنندگانِ مردم [از رحمت خود] را در حالى بر مى انگيزد كه رنگ صورتشان برگشته است و سياهى رويشان، بيشتر از سفيدى است و گفته مى شود: اينان، نااميدكنندگانِ مردم از رحمت خدا هستند!

نمایش منبع

بازگشت به : 169. نا اميدى، بزرگ ترين گناه

امام حسین علیه السلام:

اَخْرَبْتَ دارَكَ، وَ عَمَّرْتَ دارَ غَيْرِكَ، غَرَّكَ مَنْ فِى‏ الاَْرْضِ، وَ مَقَّتَكَ مَنْ فِى السَّماءِ؛

شخصی خانه‌ای مجلل ساخت و از امام حسين عليه‏‌السلام خواست تبرّک كند امام پس از بازديد خانه چنين فرمود: «خانه خود را خراب كردى و خانه ديگران را آباد نمودى، كسى كه روى زمين است تو را مغرور كرده و آنكه در آسمان است (خدا) تو را دشمن داشته است».

تنبيه الخواطر: ج1، ص70

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685