حديث و آيات: اجل، بهترين نگهبان است

كنز العمال ـ به نقل از يعلى بن مرّه ـ : على عليه السلام شبها براى خواندن نماز نافله به مسجد مى رفت. ما براى محافظت از او رفتيم . وقتى نمازش را تمام كرد، نزد ما آمد و فرمود : چرا اين جا نشسته ايد ؟ گفتيم : براى محافظت از شما . فرمود : آيا از اهل آسمان مرا محافظت مى كنيد يا از اهل زمين ؟ عرض كرديم : از مردمان روى زمين . فرمود : در زمين هيچ اتفاقى نيفتد، مگر آن كه در آسمان مقدّر شود . بر هر انسانى دو فرشته گمارده شده كه از او دفاع و محافظت كنند، تا آن كه تقديرش فرا رسد. و چون تقديرش فرا رسيد، او را با آن تنها گذارند . مرا از جانب خداوند سپرى استوار است و چون اجلم فرا رسد، آن سپر كنار رود . [بدانيد] هيچ كس طعم ايمان را نچشد، مگر آن كه بداند كه آنچه به او رسيده نمى توانست نرسد و آنچه به او نرسيده نمى توانست برسد .