حديث و آيات: جامعه

أبو عُبَيدَةَ : سَأَلَ أبا عَبدِ اللّه ِ عليه السلامبَعضُ أصحابِنا عَنِ الجَفرِ ، فَقالَ : هُوَ جِلدُ ثَورٍ مَملوءٌ عِلمًا ، قالَ لَهُ : فَالجامِعَةُ ؟
قالَ : تِلكَ صَحيفَةٌ طولُها سَبعونَ ذِراعًا في عَرضِ الأَديمِ مِثلِ فَخِذِ الفالِجِ ، فيها كُلُّ ما يَحتاجُ النّاسُ إلَيهِ ، ولَيسَ مِن قَضِيَّةٍ إلاّ وهِيَ فيها ، حَتّى أرشِ الخَدشِ .

ابو عبيده: يكى از اصحاب ما از امام صادق عليه السلام پيرامون جفر پرسيد: حضرت عليه السلامفرمود: آن پوست گاوى است آكنده از علم. او پرسيد: جامعه چيست؟ امام عليه السلامفرمود: آن صحيفه اى است به طول هفتاد ذرع و با عرض پوستى مثل پوست ران يك شتر سترگ. در آن هر چه مردم بدان نياز دارند يافت مى شود و رويدادى نيست مگر آن كه در آن آمده است، حتّى ديه خراشى ناچيز.

نمایش منبع

بازگشت به : جامعه