ف ـ سجده كردن ميان اذان و اِقامه

امام محمد باقر علیه السلام:

مَنْ طَلَبَ الدُّنْيا اسْتِعْفافاً عَنِ النّاسِ، وَ سَعْياً عَلى أهْلِهِ، وَ تَعَطُّفاً عَلى جارِهِ، لَقَى اللهَ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ وَجْهُهُ مِثْلُ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ؛

هركس دنيا را به جهت يكى از اين سه حالت طلب كند: بى‌نيازى از مردم؛ آسايش و رفاه خانواده و عائله‌اش؛ كمک و رسيدگى به همسايه‌اش؛ روز قيامت در حالتى محشور مى‌گردد و به ملاقات خداوند متعال نايل مى‌شود كه صورتش همچون ماه شب چهارده، نورانى است..

وسائل الشّيعة: ج 17، ص 21، ح 5