کتابخانه احادیث شیعه

194. حريم خانواده

اى كسانى كه ايمان آورده ايد! غلامان و كنيزان شما و كودكانتان كه به حد بلوغ نرسيده اند در سه وقت بايد از شما اجازه بگيرند: پيش از نماز صبح، و نيمروز هنگامى كه لباس هاى [معمولى] خود را بيرون مى آوريد، و بعد از نماز عشا، اين سه وقت خصوصى براى شماست، اما بعد از اين سه وقت، گناهى بر شما و بر آنان نيست كه [بدون اجازه وارد شوند و] گرد يكديگر بچرخيد. اين گونه خداوند آيات را براى شما بيان مى كند، و خداوند دانا و حكيم است. و هنگامى كه اطفال شما به سن بلوغ رسيدند، بايد مانند ديگران با اجازه [بر شما] وارد شوند، خداوند اين چنين آياتش را براى شما بيان مى كند و او دانا و حكيم است.
نمایش منبع
كسى از پيامبر خدا پرسيد: اى پيامبر خدا! آيا براى وارد شدن بر مادرم، اجازه بگيرم؟ فرمودند: آرى. گفت من در خانه با او زندگى مى كنم. فرمودند: براى وارد شدن بر او اجازه بگير. مرد گفت: من خدمتگزار او هستم حضرت فرمودند: آيا دوست دارى او را برهنه ببينى؟! گفت: نه. فرمودند: پس براى وارد شدن بر او، اجازه بگير.
نمایش منبع
مرد، هنگام وارد شدن بر پدرش، بايد اجازه بگيرد؛ ولى پدر، لازم نيست از پسرش اجازه بگيرد. همچنين مرد، از دخترش و خواهرش، اگر ازدواج كرده باشند، بايد اجازه بگيرد.
نمایش منبع
مرد نبايد در حالى كه كودكى در اتاق است، با همسر يا كنيزش آميزش كند؛ چرا كه اين كار، از عواملى است كه موجب زناكار شدنِ فرزند مى شود.
نمایش منبع
كسانى كه در مِلكيّت شما هستند [يعنى غُلام و كنيزتان] و نيز كسانى كه بالغ نشده اند، بايد در سه وقت از شما اجازه بگيرند، همان گونه كه خداوند عزّ و جل به شما امر كرده است، و كسى كه بالغ شد، بدون اجازه، نه بر مادرش، نه بر خواهرش، نه بر خاله اش و نه بر ديگران، وارد نشود. پس اجازه [ى ورود] ندهيد تا [براى اطلاع دادنِ ورودش] سلام كند.
نمایش منبع
حدیث روز

امام حسین عليه ‏السلام:

وُجِدَ لَوحٌ تَحتَ حائِطِ مَدينَةٍ مِنَ المَدائِنِ فيهِ مَكتوبٌ:أنَا اللّهُ لا إلهَ إلّا أنَا ومُحَمَّدٌ نَبِيّي، عَجِبتُ‏ لِمَن أيقَنَ بِالمَوتِ كَيفَ يَفرَحُ! وعَجِبتُ لِمَن أيقَنَ بِالقَدَرِ كَيفَ يَحزَنُ! وعَجِبتُ لِمَنِ اختَبَرَ الدُّنيا كَيفَ يَطمَئِنُّ [إلَيها]! وعَجِبتُ لِمَن أيقَنَ بِالحِسابِ كَيفَ يُذنِبُ!؛

لوحى زير ديوار شهرى از شهرها يافت شد كه در آن نوشته بود:من، خدايم و خدايى جز من نيست و محمّد، پيامبرِ من است. در شگفتم كسى كه به مرگ يقين دارد، چگونه شادمانى مى ‏كند؟! و در شگفتم كسى كه به تقدير يقين دارد، چگونه غمگين مى‏ شود؟! و در شگفتم كسى كه دنيا را آزموده، چگونه به آن اطمينان مى‏ كند؟! و در شگفتم كسى كه به محاسبه يقين دارد، چگونه گناه مى‏ كند؟!.

عيون أخبار الرضا عليه‏ السلام: ج 2 ، ص 44 ، ح 158

احادیث معصومین

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685