دليل بر حدوث اجسام چيست؟

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في مُناظَرَتِهِ ابنَ أبي العَوْجاءِ لمّا قالَ له : ما الدّليلُ على حَدَثِ الأجْسامِ ؟ ـ : إنّي ما وَجَدتُ شَيئا صَغيرا و لا كَبيرا إلاّ إذا ضُمَّ إلَيهِ مِثْلُهُ صارَ أكْبرَ ، و في ذلكَ زَوالٌ و انْتِقالٌ عنِ الحالَةِ الاُولى . و لَو كانَ قَديما ما زالَ و لا حالَ ؛ لأنّ الّذي يَزولُ و يَحولُ يَجوزُ أنْ يُوجَدَ و يَبطُلَ ، فيكونُ بوجودِهِ بَعدَ عَدَمِهِ دُخولٌ في الحَدَثِ ، و في كَونِهِ في الاُولى دُخولُهُ في العَدَمِ ، و لَن يَجْتَمِعَ صِفَةُ الأزَلِ و العَدَمِ في شَيءٍ واحِدٍ .

امام صادق عليه السلام ـ در مناظره خود با ابن ابى العوجاء چون پرسيد : دليل بر حادث بودن اجسام چيست؟ ـ فرمود : من هيچ چيز خُرد و كلانى را نديده ام، مگر آن كه هرگاه مانندش به آن ضميمه شود بزرگتر گردد و اين موجب مى شود تا آن شى ء از حالت نخستين خود در آمده، حالتى ديگر به خود گيرد . اگر آن شى ء [نه حادث ، بلكه] قديم بود زوال و تغيير در آن راه نمى يافت؛ زيرا آنچه دستخوش زوال و تغيير مى شود، مى تواند هستى يابد و يا نيست شود . پس با هستى يافتن از پس نيستى، به مرحله حدوث راه مى يابد و در حالت نخست [نيز ]در دنياى عدم قدم مى گذارد ، حال آن كه صفت ازل و عدم هرگز در يك شى ء جمع نمى شوند .

نمایش منبع