ترك درخواست و تضمين بهشت

كنز العمّال : قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن يَتَكَفَّلُ لِي أن لا يَسألَ الناسَ شيئا و أتَكَفَّلُ لَهُ بالجَنَّةِ ؟ قالَ ثَوْبانُ : أنا . فَكانَ ثَوْبانُ لا يَسألُ الناسَ شيئا .

كنز العمّال : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : چه
كسى به من قول مى دهد كه از مردم چيزى نخواهد تا من قول بهشت را به او دهم؟ ثوبان گفت : من . پس از آن ثوبان ديگر از مردم چيزى نمى طلبيد.

نمایش منبع

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ لأبي ذرٍّ حَيثُ ضَمِنَ لَهُ الجَنَّةَ بِشُروطٍ ، قالَ ـ : عَلى أن لا تَسألَ النّاسَ شَيئا و لا سَوْطَكَ إن يَسقُطْ مِنكَ حَتَّى تَنزِلَ إلَيهِ فَتَأخُذَهُ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابوذر هنگامى كه بهشت را با شرايطى براى او تضمين نمود ـ فرمود : به شرط آن كه هيچ چيز از مردم نخواهى، حتى اگر تازيانه ات به زمين افتاد ، خودت پياده شوى و آن را بردارى .

نمایش منبع

بحار الأنوار : قالَ النبيُّ صلى الله عليه و آله يَوما لِأصحابِهِ : تُبايِعوني على أن لا تَسألُوا الناسَ شَيئا ، فكانَ بعدَ ذلك تَقَعُ المِخْصَرَةُ مِن يَدِ أحَدِهِم فَيَنزِلُ لَها ، و لا يَقولُ لأحَدٍ : ناوِلْنِيها .

بحار الأنوار : روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله به اصحاب خود فرمود: با من بيعت كنيد بر اين كه چيزى از مردم نخواهيد . از آن پس، اگر چوبدست كسى از دستش مى افتاد ، خودش [از مركب] پياده مى شد و آن را بر مى داشت و به كسى نمى گفت : آن را به من
بده .

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : قالَ رجُلٌ للنبيِّ صلى الله عليه و آله : يا رسولَ اللّه ِ ، عَلِّمني عَمَلاً لا يُحالُ بَينَهُ و بَينَ الجَنَّةِ . قالَ : لا تَغضَبْ ، و لا تَسألِ الناسَ شَيئا .

امام على عليه السلام : مردى به پيامبر صلى الله عليه و آله عرض كرد : اى رسول خدا! مرا كارى بياموز كه ميان آن كار و بهشت حايلى نباشد. حضرت فرمود : خشمگين مشو، و از مردم نيز چيزى مخواه .

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ بَعدَ أن ذَكَرَ أنَّ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ضَمِنَ لِقَومٍ مِنَ الأنصارِ الجَنَّةَ عَلى ألاّ يَسألُوا أحَدا شيئا قال ـ : فكانَ الرجُلُ مِنهُم يَسقُطُ سَوطُهُ و هُو عَلى دابَّتِهِ فَيَنزِلُ حتّى يَتَناوَلَهُ كَراهِيَةَ أن يَسألَ أحَدا شيئا ، و إن كانَ الرجُلُ لَيَنقَطِعُ شِسْعُهُ فَيَكرَهُ أن يَطلُبَ مِن أحَدٍ شِسعا .

امام صادق عليه السلام ـ پس از بيان اين مطلب كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بهشت را براى گروهى از انصار تضمين كرد، به شرط آن كه از هيچ كس چيزى نخواهند ـ فرمود : چنين شده بود كه سواره اى تازيانه اش مى افتاد، اما براى آن كه از كسى خواهشى نكند، خود از مركب پياده مى شد و آن را برمى داشت و اگر كسى بند كفشش پاره مى شد ، خوش نداشت از كسى بند كفشى بخواهد .

نمایش منبع

فهرست میزان الحکمه ج5

امام حسن مجتبی علیه السلام:

عَـجِبْتُ لِمَنْ يَتَفَكَّـرُ فى مَـأْكُولِهِ كَيْـفَ لا يَتَفَـكَّـرُ فى مَعْـقُـولِهِ، فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَ يُودِعُ صَدْرَهُ ما يُرْدِيهِ؛

در شگفتم از كسى كه درباره خوراكيهاى خود انديشه و تأمل مى‏‌كند وليكن درباره نيازمنديهاى فكرى و عقلى‌اش تأمل نمى‌كند، پرهيز مى‏‌كند از آنچه معده‌‏اش را اذيت مى‌‏نمايد و سينه و قلب خود را از پست‏ترين چيزها پر می‌كند.

بحارالانوار: ج1، ص218

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685