صدقه دادن به گنهكار براى حفظ او از معصيت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردى گفت : امشب حتماً صدقه اى مى دهم و آنگاه از منزل خارج شد و صدقه اش را برد و در دست دزدى گذاشت . صبح كه شد مردم مى گفتند: ديشب به يك دزد صدقه داده است! او گفت : خدايا! شكر، صدقه ام به دست دزد افتاد [و هدر رفت]! امشب صدقه ديگرى مى دهم ، پس صدقه اش را برد و [ندانسته ]در دست زن بد كاره اى گذاشت . صبح كه شد مردم مى گفتند: ديشب به زناكارى صدقه داده است! او گفت : خدايا! شكر، صدقه ام به دست زانيه اى افتاد. امشب صدقه ديگرى مى دهم ، پس صدقه اش را برد و در دست يك توانگر گذاشت . باز صبح مردم از صدقه دادن او به يك توانگر سخن گفتند . مرد گفت : خدايا! شكر، صدقه ام به دست دزدى و زانيه اى و توانگرى افتاد
پس ، بازگشت . [كسى از حكمت كار او آگاه بود در توجيه اقدام او به او گفت: ]آن صدقه ات كه به دست دزد رسيد، بدان سبب بود كه شايد از سرقت دست بردارد و آن صدقه كه به دست زن بد كاره افتاد ، براى آن بود كه بلكه از زنا دادن خوددارى كند و آن صدقه كه به دست توانگر رسيد ، از آن رو بود كه بلكه عبرت گيرد و از آنچه خداوند عطايش كرده است انفاق كند .