طمع و پارسايى

امام حسین علیه السلام:

قالَ رَسولُ اللّهِ صلى‏ الله ‏عليه ‏و آله: أوصاني رَبّي بِسَبعَةِ أشياءَ: أوصاني بِالإِخلاصِ لَهُ فِي السِّرِّ وَالعَلانِيَةِ، وأن أعفُوَ عَمَّن ظَلَمَني، واعطِيَ مَن حَرَمَني، واوصِلَ مَن قَطَعَني، وأن يَكونَ صَمتي تَفَكُّرا، ونَظَري عِبَرا؛

پيامبر خدا فرمود: پروردگارم هفت چيز را به من سفارش كرد: براى او در نهان و آشكار، اخلاص ورزم؛ از كسى كه به من ستم مى‏ كند، بگذرم؛ به كسى كه مرا محروم مى‏ دارد، عطا كنم؛ با كسى كه با من قطعِ رابطه مى‏ كند، بپيوندم؛ سكوتم، فكر كردن باشد؛ و نگاهم عبرت‏ آموزى باشد.

تحف العقول، ص 36