احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

عنه عليه السلام : ما كَثُرَ مالُ رجُلٍ قَطُّ إلاّ عَظُمَتِ الحُجّةُ للّه ِ تعالى علَيهِ ، فإن قَدَرتُم أن تَدفَعوها عَن أنفُسِكُم فافعَلوا ، فقيلَ : بما ذا ؟ قالَ : بقَضاءِ حَوائجِ إخوانِكُم مِن أموالِكُم .

امام صادق عليه السلام : هيچ گاه ثروت مردى زياد نشد، مگر اينكه حجّت خداى متعال بر او بزرگ شد. پس، اگر مى توانيد اين حجّت را از خود دور كنيد، اين كار را بكنيد. عرض شد : با چه چيز؟ فرمود : با برآوردن نيازهاى برادران خود از اموالتان.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019442

نمایش منبع

عنه عليه السلام : فيما ناجَى اللّه ُ عَزَّ و جلَّ بهِ موسى عليه السلام : ··· لا تَغبِطْ أحَدا بكَثرَةِ المالِ ؛ فإنَّ مَعَ كَثرَةِ المالِ تَكثُرُ الذُّنوبُ لِواجِبِ الحُقوقِ .

امام صادق عليه السلام : از نجواهاى خداوند متعال با موسى عليه السلام اين بود : به ثروت انبوهِ هيچ كس غبطه مخور؛ زيرا ثروت زياد مايه گناهان زياد مى شود؛ زيرا حق و حقوقى بر آن واجب مى گردد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019443

نمایش منبع

عنه عليه السلام : طَلَبتُ فَراغَ القلبِ فوَجَدتُهُ في قِلَّةِ المالِ .

امام صادق عليه السلام : آسايش دل را جستجو كردم و آن را در كمى مال و ثروت يافتم.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019444

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولهِ تعالى : «كذلكَ يُريهِمُ اللّه ُ أعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيهِم» . ـ : هُو الرّجُلُ يَدَعُ المالَ لا يُنفِقُهُ في طاعَةِ اللّه ِ بُخلاً ، ثُمّ يَموتُ فيَدَعُهُ لمَن يَعمَلُ بهِ في طاعَةِ اللّه ِ أو في مَعصيَتِهِ ، فإن عَمِلَ بهِ في طاعَةِ اللّه ِ رآهُ في ميزانِ غيرِهِ فزادَهُ حَسرَةً و قد كانَ المالُ لَهُ ، أو عَمِلَ بهِ في مَعصيَةِ اللّه ِ (فهو) قَوّاهُ بذلكَ المالِ حتّى عُمِلَ بهِ في مَعاصي اللّه ِ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «اين چنين خدا كارهايشان را كه براى آنان مايه حسرت هاست ، به ايشان مى نماياند» ـ فرمود : او مردى است كه مال خود را از روى بخل در راه طاعت خدا خرج نمى كند و مى ميرد و آن را براى كسى باقى مى گذارد كه يا آن را در راه طاعت خدا به كار مى برد يا در راه معصيت او. اگر در راه طاعت او به كار برد [صاحب اصلى مال ]مالى را كه از آن او بوده است، در ترازوى ديگرى مى بيند و بر حسرتش افزوده مى شود و اگر در راه معصيت خدا به كار بَرَد، او بوده كه با [به ارث گذاشتن ]آن مال وى را تقويت كرده است تا آن را در راه نافرمانى خدا به كار برد [و اين هم بر حسرت او مى افزايد].

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019451

نمایش منبع

الإمامُ الباقرُ أو الإمامُ الصّادقُ عليهما السلام ـ أيضا ـ : الرّجُلُ يَكسِبُ مالاً فيُحرَمُ أن يَعمَلَ فيه خَيرا ، فيَموتُ فَيَرِثُهُ غيرُهُ فيَعمَلُ فيهِ عَملاً صالِحا، فيَرَى الرّجُلُ ما كَسَبَ حَسَناتٍ في مِيزانِ غَيرِهِ .

امام باقر يا امام صادق عليهما السلام ـ درباره همين آيه پيشين ـ فرمودند : آدمى مالى را به دست مى آورد، امّا از اينكه با آن كار خيرى انجام دهد محروم مى شود و مى ميرد و آن مال را براى ديگرى به ارث مى گذارد و او با آن كار نيكى انجام مى دهد. پس، او آنچه را به دست آورده بود، به صورت كارهاى نيكى در ترازوى ديگرى مى بيند.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019452

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن كَسَبَ مالاً مِن غَيرِ حِلِّهِ سُلِّطَ علَيهِ البِناءُ و الطِّينُ و الماءُ .

امام صادق عليه السلام : هر كس مالى را از راه غير حلال به دست آورد، بنّايى و گل و آب بر او مسلّط شود.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019459

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إنّ للّه ِ تباركَ و تعالى بِقاعا تُسَمَّى المُنتَقِمَةَ ، فإذا أعطى اللّه ُ عَبدا مالاً ثُمّ لَم يُخرِجْ حَقَّ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ مِنهُ سَلَّطَ اللّه ُ علَيهِ بُقعَةً مِن تِلكَ البِقاعِ فأتلَفَ ذلكَ المالَ فيها ثُمّ ماتَ و تَرَكَها .

امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى را سرزمين هايى است به نام «انتقام گيرنده»، كه هرگاه خداوند به بنده اى ثروتى دهد و او حقّ خداوند عزّ و جلّ را از آن نپردازد، خداوند يكى از آن سرزمين ها را بر وى مسلّط گرداند و او آن مال را در آنجا بر باد دهد و آن گاه بميرد و آن را از خود باقى گذارد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019460

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَن طَلَبَ المالَ بغَيرِ حَقٍّ حُرِمَ بَقاءهُ لَهُ بِحَقٍّ .

امام صادق عليه السلام : هر كس مال و دارايى را به ناحق تحصيل كند، از ماندن آن برايش به حقّ محروم گردد.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019461

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ لمّا دخَلَ علَيهِ قَومٌ مِن أهلِ خُراسانَ فقالَ ابتِداءً ـ : مَن جَمَعَ مالاً مِن مَهاوِشَ أذهَبَهُ اللّه ُ في نَهابِرَ ، فقالوا : جُعِلنا فِداكَ ، لا نَفهَمُ هذا الكلامَ ، فقالَ عليه السلام : «از باد آيد بدم بشود» .

امام صادق عليه السلام ـ چون عدّه اى از مردم خراسان خدمت آن حضرت رسيدند، بى مقدمه ـ فرمود : هر كس مالى را از «مهاوش» به دست آورد، خداوند آن را در «نهابر» از بين ببرد. عرض كردند : فدايت شويم، اين جمله را نمى فهميم. حضرت [به فارسى ]فرمود : «از باد آيد به دَم بشود» (يعنى ،باد آورده را باد ببرد).

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019462

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا مالَ أنفَعُ مِن القُنوعِ باليَسيرِ المُجزي .

امام صادق عليه السلام : هيچ مالى سودمندتر از قناعت كردن به [مال] اندكى كه بسنده باشد، نيست.

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج11 حدیث شماره : 28019488

نمایش منبع