سيـماى انـبيا

قالَ واصِلُ بنُ عَطاء: كانَ الْحَسَـنُ بْنُ عَـلىٍّ عليهماالسلام عَلَيْهِ سيماءُ الاَْنْبِياءِ وَ بَهاءُ الْمُلُوكِ.

واصل بن عطاء گويد: در امام حسن عليه السلام سيماى پيامبران و شكوه و جلوه پادشاهان جمع بود.

سيماى پيامبرانه داشتن، بيشتر نشان دهنده بعد روحى و معنوى و شخصيت باطنى آن حضرت است و شكوه شاهانه داشتن، حشمت ظاهرى امام را مى رساند. بيشتر مردم در شخصيت شناسى به هيبت وشوكت ظاهرى افراد مى نگرند و آن را ملاك عظمت مى دانند. امام مجتبى عليه السلام هر دو جنبه را داشت. اين بود كه در دل و ذهن همگان جاى داشت.

نمایش منبع

چهل حدیث « سیره حسنی » علیه السلام