حديث و آيات: دعا

الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ فـي وَصِيَّتِـهِ لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلام ـ : اِعلَمْ أنَّ الَّذي بِيَدِهِ خَزائنُ مَلَكُوتِ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ قَد أذِنَ لِدُعائكَ ، و تَكَفَّلَ لإِجابَتِكَ ، وَ أمَرَكَ أن تَسألَهُ لِيُعطِيَكَ ، وَ هُوَ رَحيمٌ كَريمٌ ، لَم يَجعَلْ بَينَكَ وَ بَينَهُ مَن يَحجُبُكَ عَنهُ ، وَ لَم يُلْجِئْكَ إلى مَن يَشفَعُ لَكَ إلَيهِ ··· ثُمَّ جَعَلَ في يَدِكَ مَفاتيحَ خَزائنِهِ بِما أذِنَ فيهِ مِن مَسألَتِهِ ، فَمَتى شِئتَ استَفتَحتَ بِالدُّعاءِ أبوابَ خَزائنِهِ .

امام على عليه السلام ـ در وصيّت به فرزند خود حسن عليه السلام ـ فرمود : بدان كه آن كسى كه ملكوت و خزاين دنيا و آخرت در دست اوست به تو اجازه داده است تا او را بخوانى و اجابت دعاى تو را ضمانت كرده و به تو فرمان داده است كه از او بخواهى تا به تو عطا كند و او مهربان و بخشنده است . ميان تو و خودش حجابى ننهاده و تو را به آوردن واسطه و ميانجى وادار نكرده است . . . سپس كليدهاى خزائن و گنجينه هايش را كه همان دعا كردن و خواستن از اوست ، در اختيار تو نهاده است ؛ پس هر گاه تو بخواهى ، با دعا كردن درهاى گنجينه هاى او را مى گشايى .

نمایش منبع

بازگشت به : دعا