حديث و آيات: مسابقه دادن در خوبيها

الدرّ المنثور عن رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ يَومَ بدرٍ ـ : قُومُوا إلى جَنَّةٍ عَرضُها السماواتُ و الأرضُ ، فقالَ عُميرُ بنُ الحمامِ الأنصاريُّ : يا رسولَ اللّه ِ ، جَنَّةٌ عَرضُها السماواتُ و الأرضُ ؟ ! قالَ : نَعَم ، قالَ : بَخٍ بَخٍ··· ! ، لا و اللّه ِ يا رسولَ اللّه ِ لا بُدَّ أن أكونَ مِن أهلِها ، قالَ : فإنّك مِن أهلِها ، فَأخرَجَ تُمَيراتٍ مِن قَرنِهِ فَجَعَلَ يَأكُلُ مِنهُنَّ، ثُمّ قالَ : لئن حَيِيتُ حتّى آكُلَ تَمَراتِي هذِه إنّها لَحياةٌ طَويلَةٌ ، فَرَمى بما كانَ مَعهُ مِن التَّمرِ ثُمّ قاتَلَهُم حتّى قُتِلَ .

الدرّ المنثور : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در روز بدر فرمود : به سوى بهشتى پيش رويد كه پهناى آن آسمانها و زمين است. عمير بن حمام انصارى عرض كرد : اى رسول خدا! بهشتى كه پهناى آن آسمانها و زمين است؟! فرمود : آرى ؛ عرض كرد : به به . . .! به خدا قسم ، اى رسول خدا! من بايد از اهل اين بهشت باشم . حضرت فرمود : تو از بهشتيان هستى . او چند دانه خرماى ريز از زير كاكل خود در آورد و شروع به خوردن آنها كرد و گفت : اگر آنقدر زنده بمانم كه خرماهايم را بخورم عمر زيادى كرده ام . سپس خرماها را دور انداخت و با دشمن جنگيد تا كشته شد .

نمایش منبع

بازگشت به : مسابقه دادن در خوبيها