حديث و آيات: نيكوكاران و شفاعت

عنه عليه السلام : المُؤمِنُ مُؤمِنانِ : فَمُؤمِنٌ صَدَقَ بِعَهدِ اللّه ِ و وَفى بِشَرطِهِ ، و ذلكَ قولُ اللّه ِ عَزَّ وَ جَلَّ : «رِجالٌ صَدَقُوا ما عَاهَدُوا اللّه َ عَلَيْهِ» . فذلكَ الذي لا تُصِيبُهُ أهوالُ الدُّنيا و لا أهوالُ الآخِرَةِ ، و ذلكَ مِمَّن يَشفَعُ و لا يُشفَعُ لَهُ ، و مُؤمِنٌ كخامَةِ الزَّرعِ ، تَعوَجُّ أحيانا و تَقُومُ أحيانا ، فذلكَ مِمَّن تُصِيبُهُ أهوالُ الدُّنيا و أهوالُ الآخِرَةِ ، و ذلكَ مِمَّن يُشفَعُ لَهُ و لا يَشفَعُ .

امام صادق عليه السلام : مؤمن بر دو گونه است : مؤمنى كه به عهد و شرط خدا وفا كند . و اين سخن خداوند عزّ و جلّ است كه : «مردانى هستند كه به پيمانى كه با خدا بسته بودند وفا كردند» . چنين مؤمنى نه گرفتار هول و هراسهاى دنيا مى شود و نه هول و هراسهاى آخرت . او از كسانى است كه خود شفاعت مى كند و نياز به شفاعت كسى ندارد ؛ [دوم ]مؤمنى كه چون ساقه گياه، گاه كج و گاه راست مى شود . چنين مؤمنى، دستخوش هول و هراسهاى دنيا و آخرت مى شود و از جمله كسانى است كه برايش شفاعت مى شود، ولى قدرت شفاعت كردن ندارد .

نمایش منبع

بازگشت به : نيكوكاران و شفاعت