حديث و آيات: معناى خوش گمانى به خدا

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : حُسنُ الظَّنِّ أن تُخلِصَ العَمَلَ، و تَرجُوَ مِنَ اللّه ِ أن يَعفُوَ عَنِ الزَّلَلِ .

امام على عليه السلام : خوش گمانى [به خدا] اين است كه عمل را [براى او] خالص گردانى و اميدوار باشى كه خداوند از لغزشها درگذرد .

نمایش منبع

پيامبر اعظم صلى‏ الله‏ عليه ‏و‏ آله:

إذا ماتَ الإنسانُ انقَطَعَ عَمَلُهُ إلاّ مِن ثَلاثٍ : إلاّ مِن صَدَقَةٍ جاريَةٍ أو عِلمٍ يُنتَفَعُ بِهِ أو وَلَدٍ صالِحٍ يَدعُو لَهُ؛

با مرگ انسان، رشته عملش قطع مى‌شود، مگر از سه چيز: صدقه جارى (و ماندگار)، دانشى كه مردم از آن بهره‏‌مند شوند، و فرزند نيكوكارى كه برايش دعا كند.

ميزان الحكمه، ح 14287

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685