حديث و آيات: انفال

عنه عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عنِ الأنفالِ ـ : ما كانَ مِن الأرَضِينَ بادَ أهلُها و في غَيرِ ذلكَ الأنفالُ هُوَ لَنا
و قالَ : سُورَةُ الأنفالِ فيها جَدْعُ الأنفِ
و قالَ : «ما أفاءَ اللّه ُ على رَسُولِهِ مِن أهْل القُرى» . «فما أوْجَفْتُمْ علَيهِ مِن خَيْلٍ و لا رِكابٍ و لكنَّ اللّه َ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ على مَن يَشاءُ» .قالَ : الفَيءُ ما كانَ مِن أموالٍ لَم يَكُن فيها هِراقَةُ دمٍ أو قَتلٌ ، و الأنفالُ مِثلُ ذلكَ هُو بمَنزِلَتِهِ .

امام صادق عليه السلام ـ نيز در پاسخ به سؤال از انفال ـ فرمود : هر زمين و آبادى اى كه سكنه آن نابود شده باشند و جز اينها انفال است و تعلّق به ما دارد
و فرمود : در سوره انفال بريدن بينى است [بينى دشمنان را به خاك مى مالد و آنها را خوار و زبون مى كند]
و فرمود : «آنچه خدا از [دارايى ]ساكنان آن قريه ها عايد پيامبرش گردانيد»، «پس شما براى تصاحب آن اسب يا شترى بر آن نتاختيد بلكه خدا فرستادگانش را بر هر كه بخواهد چيره مى گرداند»
فرمود : فيئ، آن اموالى است كه براى تصرّف آنها خونى ريخته نشده يا قتل و كشتارى رخ نداده باشد. انفال نيز مانند اينهاست و به منزله فيئ مى باشد.

نمایش منبع

بازگشت به : انفال