حديث و آيات: ب ـ مَثَل مار

الإمام عليّ عليه السلام ـ فِي الدّيوانِ المَنسوبِ إلَيهِ ـ :

قَد رَأَيتُ القُرونَ كَيف تَفانَت دَرَسَت ثُمَّ قيلَ كانَ وكانَت

هِيَ دُنيا كَحَيَّةٍ تَنفُثُ السَّمَّ وإن كانَتِ المَجَسَّةُ لانَت

كَم اُمورٍ لَقَد تَشَدَّدتُ فيها
ثُمَّ هَوَّنتُها عَلَيَّ فَهانَت

امام صادق عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ :

ديدم كه چه سان نسل ها نابود شدند/ از ميان رفتند و آن گاه ، گفته شد: فسانه گشتند .

اين دنياست كه چون مار ، زهر مى ريزد/ هرچند پوستى نرم دارد .

چه بسيار كارها كه در آنها سخت گرفتم/ امّا بعد كه آسانشان گرفتم ، بر من آسان شدند .

نمایش منبع

پيامبر اعظم صلى‏ الله‏ عليه ‏و‏ آله:

إذا ماتَ الإنسانُ انقَطَعَ عَمَلُهُ إلاّ مِن ثَلاثٍ : إلاّ مِن صَدَقَةٍ جاريَةٍ أو عِلمٍ يُنتَفَعُ بِهِ أو وَلَدٍ صالِحٍ يَدعُو لَهُ؛

با مرگ انسان، رشته عملش قطع مى‌شود، مگر از سه چيز: صدقه جارى (و ماندگار)، دانشى كه مردم از آن بهره‏‌مند شوند، و فرزند نيكوكارى كه برايش دعا كند.

ميزان الحكمه، ح 14287

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685