252. حق محرومان؟

قرآن كريم:

هُوَ الَّذى أَنشَأَ جَنّاتٍ مَعْروشاتٍ وَ غَيْرَ مَعْرُوشاتٍ وَ النَّخْلَ وَ الزَّرْعَ مُخْتَلِفا أُكُلُهُ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمّانَ مُتَشبِها وَ غَيْرَ مُتَشبِهٍ كُلوا مِن ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ آتوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصادِهِ وَ لا تُسْرِفوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفينَ؛

اوست خدايى كه براى شما باغ هايى از درختان داربستى (مانند درخت انگور) و درختان غير داربستى مانند درخت خرما و انواع زراعت ها كه ميوه و دانه ها و طعم هاى متفاوت دارند و زيتون و انار و ميوه هاى مشابه (چون زردآلو) و نامشابه (چون سيب و انار) بيافريد. از ميوه هاى آن، به هنگامى كه به ثمر مى نشيند، بخوريد و حق آن را به هنگام درو بپردازيد و اسراف نكنيد، كه خداوند مسرفان را دوست ندارد.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: كُلُوا التَّمْرَ فَإِنَّ فيهِ شِفاءً مِنَ الاَْدْواءِ؛

خرما بخوريد، چراكه شفاى دردهاست.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: أَكْلُ السَّفَرْجَلِ قُوَّةٌ لِلْقَلْبِ الضَّعيفِ وَ هُوَ يُطَيِّبُ الْمِعْدَةَ وَ يُذَكِّى الْفُؤادَ وَ يُشَجَّعُ الْجَبانَ وَ يُحَسِّنُ الْوَلَدَ؛

خوردن بِه، قلب ضعيف را قوى، معده را پاك، ترسو را شجاع و فرزند را زيبا مى كند.

نمایش منبع

امام صادق عليه السلام: لَوْ يَعْلَمُ النّاسُ ما فِى التُّفّاحِ، ما داوَوْا مَرضاهُمْ إِلاّ بِهِ، أَلا وَ إِنَّهُ أَسْرَعُ شَىْ ءٍ مَنْفَعَةً لِلْفُؤادِ خاصَّةً وَ إِنَّهُ نَضوحَةٌ؛

اگر مردم مى دانستند چه خواصى در سيب وجود دارد، بيماران خود را تنها با آن درمان مى كردند. سيب از هر چيزى سريع تر به قلب فايده مى بخشد بويژه آن كه خوش بو كننده است.

نمایش منبع

امام رضا عليه السلام: اَلتّينُ يَذْهَبُ بِالْبَخْرِ وَ يَشُدُّ الْعَظْمَ وَ يُنْبِتُ الشَّعْرَ وَ يَذْهَبُ بِالدّاءِ وَ لايُحْتاجُ مَعَهُ إِلى دَواءٍ؛

انجير، بوى بد دهان را برطرف، استخوان ها را محكم، رويش مو را زياد، بيمارى را برطرف مى كند و با وجود آن احتياجى به دارو نيست.

نمایش منبع