دعا در زمان غيبت امام عليه السلام

الغيبة للنعمانى ـ به نقل از عبد اللّه ابن سنان ـ : من و پدرم به حضور امام صادق عليه السلام رسيديم، آن حضرت فرمود: اگر به روزى دراُفتيد كه نه امام هدايتگرى ببينيد و نه نشانه اى نمايان، چه مى كنيد؟! از آن سرگشتگى كسى رهايى نمى يابد، مگر آن كه دعاى غريق را بخواند. پدرم گفت: به خدا سوگند كه اين بلاست؛ فدايت شوم، در آن هنگام چه كنيم؟ فرمود: هرگاه چنين روزگارى آمد و امام زمان را نديدى به آنچه در دست داريد (قرآن و عترت) چنگ آويزيد تا امر برايتان آشكار شود.

بحار الأنوار ـ به نقل از عبد اللّه بن سنان ـ : امام صادق عليه السلام فرمود: بزودى در شبهه اى خواهيد افتاد و بدون نشانه اى نمايان و امامى رهنما خواهيد ماند. از اين شبهه رهايى نمى يابد مگر آن كس كه دعاى غريق را بخواند. عرض كردم: دعاى غريق چگونه است؟ فرمود: مى گويى: «يا اللّه ، يا رحمن، يا رحيم، يا مقلّب القلوب ثبّت قلبى على دينك؛ خدايا! مهر گسترا! مهربانا! اى دگرگونساز دلها! دل مرا بر دينت استوار گردان». و من گفتم: «يا مقلّب القلوب و الأبصار، ثبّت قلبى على دينك؛ اى دگرگونساز دلها و انديشه ها ! دل مرا بر دينت استوار گردان!» و امام فرمود: البته خداوند عزّ و جلّ دگرگون كننده دلها و انديشه هاست. اما تو همان بگو كه من مى گويم: اى دگرگونساز دلها! دل مرا بر دينت استوار گردان .