وجوب مقدّم داشتن فرايض بر مستحبات

المواعظ العدديّة : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اى على! ششصد هزار گوسفند مى خواهى يا ششصد هزار دينار يا ششصد هزار جمله؟ عرض كرد: اى رسول خدا! ششصد هزار جمله. پيامبر فرمود: [آن ]ششصد هزار جمله را در شش جمله جمع (خلاصه) مي كنم. اى على! هرگاه ديدى مردم به فضايل و مستحبات مى پردازند، تو به كامل كردن فرايض بپرداز و هرگاه ديدى مردم سرگرم كار دنيايند، تو سرگرم كار آخرت شو و هرگاه ديدى مردم به عيبهاى مردم مى پردازند، تو به عيبهاى خودت بپرداز و هرگاه ديدى مردم به آراستن دنيا مى پردازند، تو به آراستن آخرت بپرداز و هرگاه ديدى مردم به زيادى عمل مى پردازند، تو به خالص كردن عمل بپرداز و هرگاه ديدى مردم به خلق متوسّل مى شوند، تو به خالق متوسّل شو.

امام على عليه السلام : اگر با پرداختن به فضيلت مستحبات از به جا آوردن فرايض باز مانى، هرگز آن فضيلتى كه به دست مى آورى با [گناه] آن فريضه اى كه ضايعش مى كنى برابرى نمى كند.