منفورترين خصلت نزد پيامبر صلى الله عليه و آله دروغگويى بود

كنز العمّال ـ به نقل از عايشه ـ : منفورترين اخلاق نزد پيامبر صلى الله عليه و آله دروغگويى بود.

كنز العمّال ـ به نقل از عايشه ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه مى فهميد يكى از اعضاى خانواده اش دروغى گفته است، چندان از او اعراض مى فرمود تا توبه كند .

الترغيب و الترهيب ـ به نقل از عايشه ـ : هيچ اخلاقى نزد رسول خدا منفورتر از دروغگويى نبود. هرگاه مطّلع مى شد كسى دروغى گفته است، مهر او از دلش بيرون مى رفت تا وقتى كه مى فهميد توبه كرده است
اين مطلب را احمد و بزّار با لفظ و تعبير خود و ابن حبان نيز در صحيحش نقل كرده اند. عبارت او چنين است : عايشه گفت : هيچ خصلتى نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله منفورتر از دروغگويى نبود. گاه فردى نزد آن حضرت دروغى مى گفت و ايشان همچنان از او دلگير بود تا آنكه متوجّه مى شد از آن دروغ توبه كرده است. حاكم نيز اين مطلب را روايت كرده و گفته است : سندش صحيح است. عبارت حاكم چنين است :
عايشه گفت : نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله چيزى منفورتر از دروغ نبود و از هر كس دروغى، هر چند كوچك، مى شنيد، مِهرِ او را از دل خود بيرون مى كرد، تا زمانى كه آن فرد از آن توبه مى كرد.

الطبقات الكبرى ـ به نقل از عايشه ـ : هيچ خصلتى نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله منفورتر از دروغ نبود و هرگاه مطلع مى شد يكى از اصحابش دروغى گفته است، به او بى اعتنايى مى كرد تا آنكه مى فهميد توبه كرده است.

الطبقات الكبرى ـ به نقل از عبد اللّه بن سلام ـ : هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه آمد، مردم براى ديدن آن حضرت مى شتافتند و كسى مى گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد شد. من هم با مردم رفتم تا ايشان را ببينم. وقتى چهره رسول خدا را ديدم متوجّه شدم كه چهره او چهره يك فرد دروغگو نيست. عبد اللّه بن سلام مى گويد : نخستين سخنى كه از پيامبر شنيدم اين بود كه مى فرمود : اى مردم! به يكديگر سلام گوييد و مردم را اطعام كنيد و صله رحم به جا آوريد و شب هنگام كه مردم خفته اند، نماز بگزاريد تا به سلامت وارد بهشت شويد.