سخنانِ امام جواد عليه السلام

تَوَسَّدِ الصَّبرَ ، وَاعتَنِقِ الفَقرَ ، وَارفَضِ الشَّهَواتِ ، وخالِفِ الهَوى؛

شكيبايى را بالشِ [اطمينان بخش] خود ساز ، و فقر را در آغوش گير ، و شهوت ها را دور انداز ، و با هواى نفس مخالفت كن.

نمایش منبع

إعلَم أنَّكَ لَن تَخلُوَ مِن عَينِ اللّه ِ فَانظُر كَيفَ تَكونُ؛

بدان كه از ديده خدا پنهان نيستى . پس بنگر كه چگونه اى.

نمایش منبع

مَن غَلَبَ جَزَعُهُ عَلى صَبرِهِ حَبِطَ أجرُهُ؛

هر كه بى تابى اش بر شكيبايى اش چيره آيد ، اجرش تباه مى شود.

نمایش منبع

مَن شَهِدَ أمرا فَكَرِهَهُ كانَ كَمَن غابَ عَنهُ ومَن غابَ عَن أمرٍ فَرَضِيَهُ كانَ كَمَن شَهِدَهُ؛

هر كه حاضر و ناظر كارى باشد و آن را ناپسند دارد ، مانند كسى است كه [آن هنگام] غايب بوده ، و هر كه در كارى حاضر و ناظر نباشد ، ولى بِدان راضى باشد ، مانند كسى است كه خود در آن حضور (و مشاركت) داشته است .

نمایش منبع

مَن أصغى إلى ناطِقٍ فَقَد عَبَدَهُ فَإن كانَ النّاطِقُ عَنِ اللّه ِ فَقَد عَبَدَ اللّه َ وإن كانَ النّاطِقُ يَنطِقُ عَن لِسانِ إبليسَ فَقَد عَبَدَ إبليسَ؛

هر كه گوش به گفته سخنگويى دهد ، در واقع او را پرستيده است . اگر [آن سخنگو] از خدا بگويد ، خدا را پرستيده ، و اگر از شيطان بگويد ، شيطان را پرستيده است.

نمایش منبع

تَأخيرُ التَّوبَةِ إغترارٌ؛

به تأخير انداختن توبه ، فريبْ خوردگى است.

نمایش منبع

طُولُ التَّسويفِ حَيَرةٌ؛

امروز و فردا كردنِ بسيار ، سرگردانى است.

نمایش منبع

اَلإصرارُ عَلَى الذَّنبِ أمنٌ لِمَكرِ اللّه ِ؛

پافشارى بر گناه ، ايمن شمردن خويش از مكر خداست.

نمایش منبع

إظهارُ الشَّيءِ قَبلَ أن يُستَحكَمَ مَفسَدَةٌ لَهُ؛

علنى كردن چيزى ، پيش از آن كه استوار شود ، مايه تباهى آن است.