الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في صفةِ أهلِ الضَّلالِ ـ : دَعاهُم رَبُّهم فَنَفَرُوا و وَلَّوا، و دَعاهُمُ
الشَّيطانُ فاستَجابُوا و أقبَلُوا ! .
امام على عليه السلام ـ در توصيف گمراهان ـ فرمود : پروردگارشان آنان را خواند ، اما نپذيرفتند و روى گرداندند و شيطان
فراخواندشان ، دعوتش را پذيرفتند و به او
روى آوردند!
عنه عليه السلام : دَعاكُم رَبُّكُم سبحانَهُ فَنَفَرتُم و وَلَّيتُم، و دَعاكُمُ الشَّيطانُ فَاستَجَبتُم و أقبَلتُم، دَعاكُمُ اللّه ُ سبحانَهُ إلى دارِ البَقاءِ، و قَرارَةِ الخُلُودِ و النَّعماءِ، و مُجاوَرَةِ الأنبياءِ و السُّعَداءِ، فَعَصَيتُم و أعرَضتُم، و دَعَتكُمُ الدُّنيا إلى قَرارَةِ الشَّقاءِ، و مَحَلِّ الفَناءِ، و أنواعِ البَلاءِ و العَناءِ، فَأطَعتُم و بادَرتُم و أسرَعتُم .
امام على عليه السلام : پروردگارتان شما را فراخواند اما شما نپذيرفتيد و پشت كرديد و شيطان شما را فراخواند ، دعوتش را پذيرفتيد و به او روى آورديد . خداوند شما را به سراى ماندگار و جايگاه جاويدان و پر نعمت و همسايگى با پيامبران و نيكبختان خواند ، امّا شما نافرمانى كرديد و روى گردانديد و دنيا شما را به جايگاه بدبختى و محل فنا و نيستى و انواع بلا و رنج و گرفتارى خواند و شما فرمان برديد و پيشى گرفتيد و شتافتيد .
الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إن أطَعتُمُونِي فَإنّي حامِلُكُم إن شاءَ اللّه ُ على سبيلِ الجَنَّةِ، و إن كانَ ذا مَشَقَّةٍ شَديدَةٍ و مَذاقَةٍ مَريرَةٍ .
امام على عليه السلام : اگر اطاعتم كنيد ، به خواست خدا شما را به راه بهشت مى برم ، هرچند راهى پر رنج و پر مرارت باشد .
عنه عليه السلام ـ مِن كتابِهِ لِلأشترِ حينَ وَلاّهُ مِصرَ ـ : وَ اردُدْ إلى اللّه ِ و رسولِهِ ما يُضلِعُكَ مِن الخُطُوبِ، و يَشتَبِهُ علَيكَ مِن الاُمورِ؛ فقد قالَ اللّه ُ تعالى لِقَومٍ أحَبَّ إرشادَهُم : «يا أَيُّها الذينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللّه َ و أَطِيعُوا الرَّسولَ و أُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ فإِنْ تَنازَعْتُمْ في شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلى اللّه ِ و الرَّسولِ» فالرَّدُّ إلى اللّه ِ الأخذُ بِمُحكَمِ كتابِهِ، و الرَّدُّ إلى الرَّسولِ الأخذُ بِسُنَّتِهِ الجامِعَةِ غيرِ المُفَرِّقَةِ .
امام على عليه السلام ـ در فرمان ولايت مصر به مالك اشتر ـ نوشت: مسائل دشوارى را كه از پس آنها برنمى آيى و امورى را كه در آنها شبهه و ترديد دارى ، به خدا و رسول او ارجاع ده ؛ چه ، خداى متعال به كسانى كه دوست داشته ارشادشان كند ، فرموده است : «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا فرمان بريد و رسول و اولو الامر خود را اطاعت كنيد و چنانچه درباره چيزى اختلاف كرديد ، آن را به خدا و رسول ارجاع دهيد» . ارجاع دادن به خداوند ، همان عمل كردن به محكمات كتاب اوست و ارجاع دادن به رسول همان عمل كردن به سنّت اوست كه مايه اتحاد و همبستگى است و از پراكندگى و جدايى جلوگيرى مى كند .
عنه عليه السلام ـ مِن كتابٍ لَهُ إلى أهلِ مصرَ لمّا وَلّى علَيهِمُ الأشتَرَ ـ : أمّا بعدُ، فقد بَعَثتُ إلَيكُم عَبدا مِن عِبادِ اللّه ِ، لا يَنامُ أيَّامَ الخَوفِ ··· فَاسمَعُوا لَهُ و أطِيعُوا أمرَهُ فيما طابَقَ الحَقَّ، فإنّهُ سَيفٌ مِن سُيُوفِ اللّه ِ .
امام على عليه السلام ـ پس از سپردن ولايت مصر به مالك اشتر ، در نامه اى به مردم مصر ـ نوشت : اما بعد ، من بنده اى از بندگان خدا را سوى شما فرستادم كه به روزگار ترس ، نمى خوابد··· پس، از او حرف شنوى داشته باشيد و فرمانش را ، تا جايى كه با حق سازگار است ، اطاعت كنيد ؛ زيرا كه او شمشيرى از شمشيرهاى خداست .
امام على عليه السلام : برترين طاعتها ، ترك لذّتها [ى نامشروع ] است .
امام على عليه السلام : برترين طاعتها ، كناره گرفتن از لذّتها[ى نامشروع ]است .
امام على عليه السلام : برترين پارسايى ، دورى كردن از شهوتهاست .
امام على عليه السلام : از خردمند اطاعت كن تا سود برى، و به حرف نابخرد گوش مده تا سالم مانى.
امام على عليه السلام : از برادرت اطاعت كن ، گر چه او از تو نافرمانى كند و با وى پيوند ساز ، گر چه او از تو بِبُرد .