امام على عليه السلام : چشم بستن از حرامهاى خداوند سبحان، برترين عبادت است.
امام على عليه السلام : برترين عبادت، خالص گردانيدن عمل است.
امام على عليه السلام : عبادتى چون فروتنى نيست.
امام على عليه السلام : هيچ عبادتى، چون انجام واجبات نيست.
امام على عليه السلام : بدان كه برترين بندگان خدا نزد او، پيشواى دادگرى است كه خود رهيافته باشد و ديگران را به راه راست رهنمون شود.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ مِن كِتابِهِ إلَى الحارِثِ الهَمْدانيّ ـ : خادِعْ نَفسَكَ في العِبادَةِ و ارفُقْ بِها و لا تَقهَرْها، و خُذْ عَفوَها
و نَشاطَها، إلاّ ما كانَ مَكتوبا عَلَيكَ مِنَ الفَريضَةِ؛ فإنَّهُ لا بُدَّ مِن قَضائها وَ تَعاهُدِها عِندَ مَحَلِّها .
امام على عليه السلام ـ در نامه خود به حارث هَمْدانى ـ نوشت : نفْس خود را براى عبادت كردن بفريب و با آن مدارا كن و به زور ، به عبادت وادارش مساز و از اوقات فراغت و سرخوشى آن [براى عبادات مستحبّى ]بهره برگير، مگر فرايضى كه بر تو واجب گشته است ، كه در اين موارد بايد آنها را به موقع انجام دهى و بر آنها مواظبت نمايى.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في صِفةِ المَلائكةِ ـ : و إنَّهُم عَلى مَكانِهِم مِنكَ، و مَنزِلَتِهِم عِندَكَ، وَ استِجْماعِ أهوائهِم فيكَ، وَ كَثرَةِ طاعَتِهِم لَكَ، و قِلَّةِ غَفلَتِهِم عَن أمرِكَ، لَو عايَنوا كُنهَ ما خَفِيَ عَلَيهِم مِنكَ لَحَقَّروا أعمالَهُم، وَ لَزَرَوْا عَلى أنفُسِهِم، وَ لَعَرَفوا أنَّهُم لَم يَعبُدوكَ حَقَّ عِبادَتِكَ ، و لَم يُطيعوكَ حَقَّ طاعَتِكَ .
امام على عليه السلام ـ در توصيف فرشتگان ـ فرمود : آنان با همه مقام و منزلتى كه نزد تو دارند و با اين كه همه دلخواهشان منحصر در توست و با وجود كثرت طاعتشان از تو و اندك بودن غفلتشان از امر تو، اگر كُنه آنچه كه از تو بر آنان پوشيده است مشاهده كنند، بى گمان اعمال خود را ناچيز شمارند و خويشتن را سرزنش كنند و پى برند كه تو را چنان كه شايسته عبادت توست عبادت نكرده اند ، و آن سان كه سزاوار فرمانبرى از توست فرمان نبرده اند.
عنه عليه السلام ـ في خِلقَةِ المَلائكةِ ـ : أما إنَّهُم عَلى مَكانَتِهِم مِنكَ، و طَواعِيَتِهِم إيّاكَ، وَ مَنزِلَتِهِم عِندَكَ، و قِلَّةِ غَفلَتِهِم عَن أمرِكَ، لَو عايَنوا ما خَفِيَ عَنهُم مِنكَ لاَحتَقَروا أعمالَهُم، و لَأزْرَوا عَلى أنفُسِهِم، و لَعَلِموا أنَّهُم لَم يَعبُدوكَ حَقَّ عِبادَتِكَ، سُبحانَكَ خالِقا و مَعبودا ! .
امام على عليه السلام ـ درباره آفرينش فرشتگان ـ فرمود : آنان با همه منزلتى كه نزد تو دارند و طاعتى كه مى كنند و جايگاهى كه نزدت دارند و كمتر از كار تو غافل و بى خبرند، اگر آنچه را از [عظمت] تو بر آنها پوشيده است مشاهده كنند، هر آينه اعمال خود را ناچيز شمارند و خويشتن را سرزنش نمايند و دريابند كه تو را ، چنان كه حقّ توست بندگى نكرده اند. پاك و منزّهى تو، اى آفريدگار و اى معبود!
عنه عليه السلام ـ في المُناجاةِ ـ : إلهي، إن كُنتَ لا تَرحَمُ إلاّ المُجِدِّينَ في طاعَتِكَ فإلى مَن يَفزَعُ المُقَصِّرونَ ؟! و إن كُنتَ لا تَقبَلُ إلاّ مِنَ المُجتَهِدينَ فإلى مَن يَلتَجِئُ المُفَرِّطونَ؟! .
امام على عليه السلام ـ در مناجات ـ گفت : الهى! اگر تو جز به كسانى كه در طاعت تو مى كوشند رحم نمى كنى، پس تقصيركاران به سوى چه كسى بگريزند؟ و اگر جز از كسانى كه سخت كوشند نمى پذيرى ، پس كوتاهى كنندگان به چه كسى پناه برند؟
امام على عليه السلام : چگونه لذّت عبادت را بچشد كسى كه از هوى و هوس باز نمى ايستد؟