امام على عليه السلام : دنيا شگفت است و شگفت تر از آن غفلت ما در آن است .
الإمامُ عليٌّ عليه السلام : اِعجَبوا لِهذا الإنسانِ يَنظُرُ بِشَحْمٍ، و يَتَكلَّمُ بِلَحمٍ، و يَسمَعُ بِعَظمٍ، و يَتَنفَّسُ مِن خَرمٍ!! .
امام على عليه السلام : از اين انسان در شگفت آييد: با تكّه اى پيه مى بيند و با تكّه گوشتى سخن مى گويد و با استخوانى مى شنود و از شكافى نفَس مى كِشد!!
امام على عليه السلام : ناتوانى [در كارها]، سبب ضايع كردن است.
امام على عليه السلام : ناتوانى، خوارى است.
امام على عليه السلام : نتيجه ناتوانى، از دست شدن خواسته است.
امام على عليه السلام : ناتوانى، آفت است.
عنه عليه السلام : العَجزُ اشتِغالُكَ بِالمَضمونِ لَكَ عَنِ المَفروضِ عَلَيكَ، و تَركُ القَناعَةِ بِما اُوتيتَ .
امام على عليه السلام : ناتوانى آن است كه با پرداختن به آنچه برايت تضمين شده (روزى)، از آنچه بر تو واجب گشته است (واجبات الهى) باز بمانى و به آنچه داده شده اى قناعت نكنى.
امام على عليه السلام : نا توانى اى كه با خير همراه باشد، بهتر از قدرتى است كه شرّ در پى آورد.
امام على عليه السلام : اعتماد كردن به هر كسى پيش از آزمودن او، ناتوانى است.
عنه عليه السلام : إنَّ اللّه َ سُبحانَهُ جَعَلَ الطّاعةَ غَنيمَةَ الأكياسِ عِندَ تَفريطِ العَجَزَةِ .
امام على عليه السلام : خداوند سبحان طاعت [خود] را در آن جايى كه نا توانان كوتاهى مى ورزند، غنيمت زيركان قرار داده است.