امام على عليه السلام : غيبت كردن، كار شخص ناتوان است.
عنه عليه السلام : و اللّه ِإنَ امرَأً يُمَكِّنُ عَدُوَّهُ مِن نَفسِه يَعرُقُ لَحمَهُ، وَ يهشِمُ عَظمَهُ، و يَفري جِلدَهُ، لَعَظيمٌ عَجزُهُ، ضَعيفٌ ما ضُمَّتْ عَلَيهِ جَوانِحُ صَدرِهِ .
امام على عليه السلام : به خدا سوگند، كسى كه دشمنش را بر خود چنان چيرگى دهد كه گوشتش را جدا سازد و استخوانش را بشكند و پوستش را بكَنَد، شخص بسيار ناتوان و بُزدلى است.
عنه عليه السلام ـ مِن وَصيَّتِه لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلام في صِفَةِ اللّه ِ سُبحانَهُ ـ : أوَّلٌ قَبلَ الأشياءِ بِلا أوّليَّةٍ، و آخِرٌ بَعدَ الأشياءِ بِلا نِهايَةٍ، عَظُمَ عَن أن تَثبُتَ رُبوبِيَّتُهُ بِإحاطَةِ قَلبٍ أو بَصَرٍ، فإذا عَرَفتَ ذلِكَ فافعَلْ كما يَنبَغي لِمِثلِكَ أن يَفعَلَهُ في صِغَرِ خَطَرِهِ، و قِلَّةِ مَقدِرَتِهِ، و كَثرَةِ عَجزِهِ، و عَظيمِ حاجَتِهِ إلى رَبِّهِ في طَلَبِ طاعتِهِ .
امام على عليه السلام ـ ضمن وصيت به فرزند بزرگوارش حسن عليه السلام در توصيف خداوند سبحان ـ نوشت : آغازى است پيش از همه چيز و او را آغازى نيست و پايان همه چيز است و او را پايانى نيست؛ بزرگتر از آن است كه ربوبيّت او با احاطه دل، يا ديده اى ثابت شود. اكنون كه اينها را دانستى، آن گونه كه از چون تويى ناچيز و كم توان و پُر عجز و بسيار نيازمند به پروردگار، سزاوار است در پى طاعت او برآى.
امام على عليه السلام : هيچ ناتوانى، نا توان تر از كسى نيست كه نفْس خود را وا نهاد و در نتيجه، آن را به هلاكت كشاند.
امام على عليه السلام : نا توان ترين مردم، كسى است كه بتواند نقص خود برطرف سازد و اين كار را نكند.
امام على عليه السلام : نا توان ترين مردم، كسى است كه خود را بيش از همه از گزند پيشامدها و يورش اجل در امان داند.
امام على عليه السلام : نا توان ترين مردم، كسى است كه از اصلاح خود ناتوان باشد.
امام على عليه السلام : نا توان ترين مردم، كسى است كه از دعا كردن ناتوان باشد.
عنه عليه السلام : أعجَزُ النّاسِ مَن عَجَزَ عَنِ اكتِسابِ الإخوانِ، و أعجَزُ مِنهُ مَن ضَيَّعَ مَن ظَفِرَ بِهِ مِنهُم .
امام على عليه السلام : نا توان ترين مردم، كسى است كه از به دست آوردن دوست ناتوان باشد و نا توان تر از او كسى است كه دوستانى را كه به دست آورده است، از كف بدهد.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام : و اللّه ُ سُبحانَهُ يَقولُ : «ما
فَرَّطْنا في الكِتابِ مِنْ شَيءٍ» .
، و فيهِ تِبيانٌ لِكُلِّ شَيءٍ، و ذَكَرَ أنَّ الكِتابَ يُصَدِّقُ بَعضُه بَعضا، و أنَّهُ لا اختِلافَ فيهِ فقالَ سُبحانَهُ : «و لَوْ كانَ مِنْ عِندِ غَيرِ اللّه ِ لَوَجَدوا فيهِ اخْتِلافا كَثيرا» .
امام على عليه السلام : خداوند سبحان مى فرمايد: «ما در اين كتاب هيچ چيز را فرو نگذاشته ايم» و در آن بيان همه چيز آمده است و يادآور شده كه آيات قرآن، يكديگر را تصديق مى كنند و اختلاف و نا همخوانى در آن وجود ندارد. خداوند سبحان فرموده است: «اگر از ناحيه غير خدا بود، هر آينه در آن اختلاف زيادى مى يافتند».