امام على عليه السلام : خوراك بدنها ، خوردن است و خوراك جانها ، خوراندن .
امام على عليه السلام : لذّت كريمان ، در خوراندن است و لذّت لئيمان ، در خوردن .
امام على عليه السلام : كار آزموده، حكيم تر از طبيب است .
امام على عليه السلام : هر كار آزموده اى بيشتر از ديگران از استوارى انديشه، برخوردار است .
الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في صِفةِ النبيِّ صلى الله عليه و آله ـ : طَبيبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ، قد أحكَمَ مَراهِمَهُ، و أحمى (أمضى) مَواسِمَهُ، يَضَعُ ذلكَ حيثُ الحاجَةُ إلَيهِ، مِن قُلوبٍ عُمْيٍ، و آذانٍ صُمٍّ، و ألسِنَةٍ بُكْمٍ، مُتَتَبِّعٌ بدَوائهِ مَواضِعَ الغَفلَةِ، و مَواطِنَ الحَيرَةِ .
امام على عليه السلام ـ در توصيف پيامبر صلى الله عليه و آله ـ فرمود : پزشكى است كه با دانش خود ، همواره ميان مردم مى گردد ، مرهمهايش را بخوبى درست كرده و ابزار داغ كردنش را گداخته و آماده است و آنها را هر جا كه لازم باشد ، مى گذارد، از دلهاى كور گرفته تا گوشهاى كر و زبانهاى گنگ . جاهاى غفلت و مواضع حيرت را جستجو و آنها را با داروى خود درمان مى كند .
امام على عليه السلام : هركه طبابت مى كند بايد از خدا بترسد و خيرخواه باشد و سعى خود را به كار برد .
عنه عليه السلام : تَوَقَّوُا البَردَ في أوَّلِهِ و تَلَقَّوهُ في آخِرِهِ؛ فإنّهُ يَفعَلُ في الأبدانِ كَفِعلِهِ في الأشجارِ ؛ أوَّلُهُ يُحرِقُ و آخِرُهُ يُورِقُ .
امام على عليه السلام : در آغاز سردى هوا خود را از سرما حفظ كنيد و در پايان آن از آن استقبال كنيد ؛ زيرا سرما با بدنها همان مى كند كه با درختان مى كند ؛ در آغاز [برگ درختان را ]مى سوزاند و در پايان مى روياند .
امام على عليه السلام : آنچه بخورى ، برود و آنچه بخورانى فراوان و پر بركت شود .
امام على عليه السلام : هرگاه [به كسى] غذا دادى ، [او را ]سير كن .
امام على عليه السلام : وه ، كه طغيانگر چه زود زمين مى خورد .